مشکلات ومحرومیتهای مالستان
مردم مالستان مانند ساير مردم هزارستان، از محروميت هاي طاقت فرسا و باورنکردنی رنج مي برند.مالستان با داشتن حدود 180000 جمعیت حتی یک شفاخانه مجهز نیزندارد.که رساندن بیماران عاجل و غیرجاجل به ولایات همجوار یا کابل، هزینه بسیار سنگینی برگرده مردم بیچاره و فقیر این دیار تحمیل می کند نمونه ی بارز آن انتقال دانش آموزان دختر مالستان به کابل بود که به بیماری ناشناخته مبتلا شده بودند اما هیج مرجعی درمالستان پاسخگوی نیازهای اورژانسی آنان حتی تا رسیدن به شفاخانه های کشور در دیگر ولسوالی یا ولایات نبود. چه بسا مادران زیادی که در هنگام وضع حمل جان شیرین و امید وار خود را از دست مي دهند و بيماران زيادي در مسير راه جاغوري، غزني و کابل تلف مي شوند. بويژه در فصل زمستان که راهها در اثر برف و يخبندان مسدود مي شود، تعداد قربانيان چند برابر مي گردد.
مشکل عمده دیگر، نبودن مکتب به اندازه نیازمردم و متناسب باشرایط کوهستانی منطقه و با تجهیزات وامکانات کامل و معلمین مسلکی و لایق می باشد. مکاتب موجود نسبت به نفوس مالستان فقط جوابگوی 50٪ نیازهای مردم است که از ساختمان و تجهیزات کافی نیز برخوردار نیست. دربعض مناطق دانش آموزان باید حدود یک و نیم ساعت پیاده راه را طی نمایند تا به مکتب ولیسه برسند مثلا دانش آموزان مناطق نیزار و سوکه وتلخک تا به لیسه شنیده یا میرادینه می رسند حداقل یک و نیم ساعت باید راه بروند همینطور در سایرنقاط این ولسوالی کوهستانی.
مشکل نداشتن برق دولتی با توجه به بهترین موقعیت این ولسوالی برای بندهای برق و تولید انرژی از مشکلات دیگرمردم بیچاره این ولسوالی است درحالیکه باصرف کمترین هزینه می توان بهترین بندهای آبی برق را درمالستان ایجاد کرد و نیازهای شدید مردم ولسوالی مالستان را به صورت سرتاسری برطرف نمود.
نبود کار و شغل برای جوانان ولسوالی مالستان از معضلات اساسی دیگراست که آنان را مجبور به ترک کشور و پناهندگی و کارگری به کشورهای همسایه ودور دست می نماید.
ولسوالی مالستان با آمار بالای دانش آموزانی که دارد نیازشدیدبه دانشگاه و لیسه های مسلکی دارد که متأسفانه هنوز وکیل صاحبان و مسئولین دولتی به این نیاز اصلاتوجهی نداشته اند و حتی از آن سخنی گفته نمی شود.
مشکل نداشتن کوچکترین فضای ورزشی برای جمعیت انبوه جوانان ولسوالی مالستان از مشکلات دیگرمالستان است که توجه و اقدامات جدی وکلای مالستان و مسئولین دولتی را می خواهد.
حرفه زراعت و کشاورزی درولسوالی مالستان به کلی از خدمات دولتی محروم بوده است و دهقانان مالستان از گدامها وسیلوهای علوفه ومحصولات زراعتی و بذرهای اصلاح شده و زراعتی محرومند.
مساجد مالستان، ازخدمات دولتی وسهمیه وزارت حج و اوقاف محرومند و فقط و فقط با هزینه شخصی خود مردم اداره می شوند ای کاش وزارت حج و اوقاف افغانستان مساجد و ملا امامان این ولسوالی را که تعداد شان به صدها مسجد و ملا امام می رسد تحت پوشش و حمایت فرهنگی و مالی قرار بدهد تا ولسوالی مالستان نیزبه عنوان یکی از ولسوالیهای پرجمعیت افغانستان از خدمات این وزارت بهره مند گردد
مالستان ازخدمات شاروالی و شهرداری دولت نیز محروم است و بازارهای متراکم این ولسوالی از پلان دولتی و نظافت و امکانات شهری به کلی محروم است و دکانداران و سرمایه گذاران با توجه به نبود امکانات با هزینه های بسیار بالا به تجارت و رفع نیازهای مردم مشغول است.
از نیازهای اساسی و بنیادی مردم ولسوالی مالستان زمین کشاورزی واز این طریق ایجاد شغل است. از دولت انتظار می رود که باتوجه به زمینهای وسیع بایر دولتی در گوشه وکنار افغانستان و زیر آب رفتن صد ها هزار هکتار زمین پس از به بهره برداری رسیدن بندهای آبی که زیرکاراست زمینه کشاورزی وداراشدن شغل را برای مردم محروم ولسوالی مالستان که مستحق ترین مردم برای واگذاری زمینهای دولتی است ایجاد نماید که هم دربالا بردن تولید وحاصلات ملی سهم بگیرند وهم دارای شغل وکار شوند که مجبور به ترک خانه وکاشانه و مهاجرت بسوی کشورهای دیگر نشوند.
برچسبها: مالستان، مشکلات مالستان، نیازهای مالستان،اوضاع نابسامان مالستان، بی توجهی به مالستان، رنجهای مردم مالستان، محرومیت شدید مالستان، مالستان ولسوالی فراموش شده ولایت غزنی، وکلای مالستان،مسئولیت وکلای مالستان
مطالب کوتاه خبری وتحلیلی از تحولات گوناگون افغانستان، وضعیت مردم، عملکرد حکومت، نمایندگان پارلمان و ادارات افغانستان، انتظارات مردم از دولت، فرایند ملت سازی، وحدت ملی، عدالت اجتماعی، دموکراسی و آزادی، با رویکرد انتقادی ومبارزه با تبعیض و فساد اداری نشر می شود.