حقیقت این است که اساس تمام بدبختیهای موجود در کشورمان قوم پرستی و تبعیض بی شرمانه ی مقامات و مدیران است که روز به روز به وحدت ملی و اقتدار میهن عزیزمان آسیب می رساند.

 در سایت جاغوری یک درد دلی جالبی از نویسنده بنام حوتقولی در باره ی بی توجهی به مردم بامیان وتبعیض قومی وزرا و مقامات دولت نشر شده که به خواندنش می ارزد.

وای از تبعیض قومی وزیران و رئیس!

به مناسبت آب درهاونگ کوبی مردم بامیان :

 

آب در هاون چه کوبی ای عزیز؟
همه سرگرم فســاد وریخت و ریز

چشمها را یا که خون بگرفته است
یا دلار و کــیسه ی پول دیده است

گوشها پوشیده و کر گشته است
قلبـها آلــوده و  پوسیــده  است

  دل طمع دارد که ملیاردها دلار
  یک شبـــه آید بدون رنج و کار

رأی مردم قول و سوگند خدا 
شد فـدای نفع  قــوم و أقـربا

هروزیری با همه نیرنگ و فن
  قوم خود بگرفته در زیر چپن

می برد بودجه چون کشمش نخود
سوی قـوم و قـریه و فامیـل خود

نیست ملت سازی و عدل و عمل
هست ملت سوزی و جورو ودغل

ازدمــوکـراسی وآزادی و حـق انتخــاب
قسمت ما رأی دادن شد بدون یک جواب

رأی دادیـم رأی دادیـم رأی و رأی...
حق ماکو؟ اینهمه محرومیت تابکی؟

پاسخ ما وعده های بی عمل تا کی بود؟
مردم ما در فشار و درضرر تاکی بود؟

مردم ما بهـترین فرمـانبــر دولت شــدند
امنیت را حفظ کردند حافظ وحدت شدند

  هیج تاوانی، به دولت و به کشور نزدند
  پیشگام، صلح بودندُ و دم ازملـت  زدند

همه جویای عـدالت و صداقت بوده اند
  قانع و آرام و خواهان اخوّت بوده اند

لیک دولت پاسخـش بی اعتنـایی بوده است
تبعیض وبی رحمی ویکسر، فراموشی بودست

وای از تبعیض قومیِ وزیران و رئیس
وای ازجــور و فساد حاکمــان بی تمیز

کاش روزی وطـنم آزاد و با عـزت شـود
صاحب دولت پاک و صاحب شوکت شود

مردم کشــور بـرادر وبـرابـر بشــود
خاک میهن از گل خدمت معطّر بشود

گرچه شاعر نیستم ولی از خواندن گزارش این اقدام مردم بامیان، به شدت تکان خوردم وبسیار متأثر شدم.  تصمیم جدی گرفتم برای بهبودوضعیت مردم مظلوم و محروم وطنم و گسترش عدالت و مبارزه با تبعیض و فساد، دراین ماه خدا و خدایی شدن به قدر توانم کاری انجام دهم. دیدم فعلا تنها کاری که از دستم می آید سرهم کردن چند جمله در دفاع و حمایت از مظلومین کشورم هست. تقریبا ناخودآگاه جملات زیرکه فوران دردهای دل لبریز از دردم هست به ذهنم آمد نمی دانم شعراست یا چیزدیگر؟ هرچه هست همین است.

مردم بامیان ومسئولین نهادهای مدنی که از بی همه چیزی این ولایت وبی توجهی دولت به ستوه آمده اند در آخرین اقدام نمادین خود به نشان بی اعتنایی دولت به خواسته های اضطراری و اعتراضات مسالمت آمیز آنان، آب درهاون کوبیدند! تا بگویند ما هرچه فریاد می کنیم دولت ذره ی خم به ابرو نمی آورد و اندک اعتنایی به خواسته های مسالمت آمیز ومشروع و مدنی مانمی کند درحالیکه در ولایاتی که در کابینه کرزی وزیر ورئیس دارند بازسازیهای بسیارگسترده وپروژه های بزرگ با بودجه های دهها و صدها ملیون دلاری راه اندازی شده است.
اما سراسر هزارستان با داشتن امنیت کامل و مردم صلح طلب بعداز گذشت بیش از ده سال از حکومت کرزی هنوز از بازسازی و خدمات اولیه و اورژانسی محروم نگهداشته شده است چه رسد به پروژه های کلان وتأثیرگذار در اقتصاد و وضعیت زندگی مردم فقیر این مناطق! 
منبع:http://jaghori1.blogfa.com/posts