در آرزوی عدالت

علی رغم مخالفتها و سروصداهایی که ازجانب مردم افغانستان و رسانه ها بلند شد و حتی پارلمان کشور نیز این جرگه را به رسمیت نشناخت وشرکت در آن را تحریم نمود، کرزی توانست افرادمورد نظر خویش را از میان قبایل جمع نموده تحت عنوان لوی جرگه عنعنوی،به اصطلاح از آنان نظر بخواهد و با آنها مشوره نماید.

البته برای کامل کردن این نمایش ملی ودموکراتیک نشان دادن آن، نمایندگانی از پارلمان و دیگر نهادهای به ظاهر دموکراتیک را نیز با افراد قبایل قاطی ودرصف اول جاسازی کرده بود.

بسیار شگفت انگیز است! تعداد زیادی ازکسانی که برای به اصطلاح مشوره دهی جمع شده بودند از سواد و اطلاعات کافی برخوردارنبودند و باید مدتها آموزش می دیدند تا با اصول دموکراسی وشرایط جهانی و منطقه ی آشنا می شدند و می توانستند به حکومتی که آن بندگان خدا را فراخوانده است درباره ی مسایل اساسی و استراتژیک کشور، مشوره ونظربدهند.

این جرگه بنام مشوره گرفتن تشکیل شد اما درآنها نظرکارشناسی شده و ابتکاری، از جانب افراد و موسفیدان قبایل داده نشد و از جانب حکومت هم گرفته نشد اما برعکس ، آنچه که گرفته شد دستوربود که از جانب حکومت بصورت غیر مستقیم دیکته وازجانب فراخوانده شدگان گرفته شد البته این دستورات والا، خشک و خالی نبود بلکه به ضمیمه ی یک هدیه ی نفیس دیگربود که داخل پاکت گذاشته شده تحت عنوان سفرخرج به افراد قبایل که از دور و نزدیک با شوق و ذوق فراوان آمده بودند داده شد!!

اگر واقعا حکومت افغانستان به دنبال مشوره و نظرسنجی از صاحبان نظر ونخبگان دلسوزکشورهست و می خواهد به ارزشهای دموکراتیک و حکومت داری سالم ومدرن پایبند باشد به جای تجمعات قبیلوی و غیر دموکراتیک و ریختن دلارهای بسیار در پای آنها ،‌ به رسانه ها و مطبوعات کشور توجه نموده زمینه ی بهتر و بیشتر تولید فکر و تحلیلهای تخصصی و علمی توسط اندیشمندان و اهل فکر و نظر را فراهم نماید.

رسانه های افغانستان آنقدر مظلوم است که بودجه های خودرا از راه تبلیغات کالاهای بازرگانی سرمایه داران به دست می آورند و اکثر نخبگان و اصحاب فکر و قلم که آزادانه و دلسوزانه فکر وتحلیل می کنند، با دست و جیب خالی می اندیشند و می نویسند وشبانه روز با مشکلات بی شمار، دست و پنجه نرم می کنند. حکومت کمترین هزینه برای آنان پرداخت نمی کند اما به بهانه مشوره گرفتن از افرادگلچین شده از قبایل که هیج نمی دانند درچه موضوعی و چگونه مشوره بدهند دلارهای هنگفت و سرسام آوری را مصرف می کند!!

 وظیفه ی ملی و انسانی نویسندگان و روشنفکران دلسوز به مردم و وطن است که از اینگونه عملکردهای نمایشی و فرمایشی حکومت وهدر دادن بودجه های کلان ملی را در راه مقاصد شخصی، با نقدها و اعتراضهای جدی و روشمند جلوگیری نموده راههای بهتر و سالمتر حکومت داری را که به خوشبختی و عزت مردم افغانستان منتهی می شود به دولت ارائه نمایند

 گذشته از اینکه چه موضوعاتی دراین لوی جرگه طرح و تصویب شد از نظرگاه روال حکومت داری و نحوه ی مدیریت جامعه اگراین سنت فرسوده ی قبیلوی ، به همین منوال ادامه پیدا نماید حلقه ی حاکم بدون درنظرگرفتن منافع ملی و اصول دموکراسی و عدالت اجتماعی تمام اقدامات منفعت جویانه ی خودرا بایک نمایش ساده توجیه نموده هرکاری را که خواستند انجام می دهند.

برچسبها: لوی جرگه‘ افول دموکراسی و عدالت در افغانستان، نمایش بزرگ حکومت افغانستان

در آرزوی عدالت در آرزوی عدالت در آرزوی عدالت در آرزوی عدالت در آرزوی عدالت در آرزوی عدالت