در آرزوی عدالت

به خاطر اینکه کشورما یکی از فاسدترین کشورهای جهان ازنظرمدیریتی و اداری شناخته شده است وقتی روز جهانی مبارزه بافساد اداری نزدیک می شود دوربینهای جامعه جهانی به سمت افغانستان زوم می کنند ولرزه شدید ی براندام مبارک مقامات بلـــــــــــــــــــــند پایه کشورمان ایجاد می شود که پس لرزه های آن روزها ادامه دارد. لذا می بینیم که این روزها که هنوز ردپای روز جهانی مبارزه بافساد اداری گم نشده است بازار نطق وبلبل زبانی وسخنرانیها و مصاحبه های شیرین و شنیدنی همچنان گرم است رسانه های گرسنه نیزسر این سفره رنگین پربرکت چند روز خوراک خوبی گیرشان می آید و سراغ هر مقامی را چه بلنــــــــــــــــــد پایه یا کوتاه پایه می گیرند آنان نیزدیگر خوب یاد گرفته اند و همین که در برابر دور بین قرار می گیرد دیگر یاد گرفته اند که چه و چگونه بگویند شروع می کنند به نکوهش فساد و مفسدان، از زشتی و آثار ویرانگر دذدی واختلاس و واسطه بازی و... طوطی وار شکر شکنی می کنند.

اما بازار عمل همچنان سرد است و حرف مردم هم یک حرف که:

به از کارنیک درجهان کارنیست       دوصد گفته چون نیم کردار نیست.

راستی وقتی مسئولین مربوطه از گرفتن نام فاسد ومجرم می ترسند وجرأت افشای نامهای آنان را ندارند چگونه وباچه جرأتی آنان را مجازات می کنند؟ آنهم اشد مجازات و درخور جرم و فساد آنان؟!!

شاید هم این سلسله از پایین تابالا همه آلوده اند که هرحلقه ی می ترسد اگرحلقه پایینی فاش شود خودش راهم فاش خواهد کرد و اگربخواهد حلقه ی آلوده بالایی را فاش کند توانش را ندارد تابرسد به بالاترین حلقه که بالاتر از خود را ندارد اما از پایینتر ازخود به همان دلیلی افشای متقابل که عرض کردم می ترسد.

پس اگر بنا باشد درافغانستان جان خانه تکانی صورت بگیرد باید همه آنچه را که در خانه است به کلی تعویض وتبدیل کرد از طلا ونقره که در آن طاقچه های بلند است تا سفال و کوزه دم دستیهای که در ورودیهای این خانه آلوده ودم دروازه گذاشته شده است.

سوال دیگر وجدی تراینکه حالا که دوران طلایی کمک و وعده ها وسپرده های ملیاردی گذشت وده سال تمام سرمایه های بزرگ ملی و کمکهای ملیاردی به حراج گرفته شد گیرم اگر نامی برده شود چه حاصل؟ مگر در رسوایی کابل بانک نامهای برده نشد؟ به کجا رسید؟

به هرحال دیگر: حنای مقامات پیش مردم رنگی ندارد وکوچک وبزرگ فهمیده اند که درده سال گذشته که بسته ها وکیسه های پول زمینی و هوایی وارد کشور می شد به کدام جیبها رفته است؟ بهتراست پس از این با مردم صادقانه و مسئولانه رفتار شود و به رجزخوانی و شعارهای خالی وجدان وعقل مردم را به مسخره نگیرند.

اینک تمام چشمها خیره شده که پرونده فساد و مفسدین کجا می خوابد وچگونه بسته می شود؟

تبصره: شعر معروف بالا که از سعدی است و از بس معروف است تبدیل به ضرب المثل شده است درباره مقامات افغانستان و شکرشکنیهای مقاماتی که در سمینارها ونشستها حس وطن دوستی و خدمت شان گل می کنند کار برد دارد. اگرنام شاعر این شعر را در بالا نیاوردم به خاطر معروفیت آن است یعنی گویا مثل همان نابرده رنج گنج.... شده است که گمان می کنم این شعر سعدی نیز با مقامات افغانستان مناسبت دارد که بسیاری از مقامات و مسئولین بلند یا پائین رتبه افغانستان گنج بدون رنج و مزد بدون کاروخدمت توقع دارند. ای کاش مقامات محترم کشور فلح شده مان افغانستان عزیز همین دوشعر سعدی را آویزه گوش خود قرار می دادند و با کار نیک و زحمت صادقانه یک مسیر روشن وپاکی را برای مقامات آینده افغانستان پی ریزی می کردند که بعد از این هیج مقامی جرأت فساد ودذدی واختلاس از مردم را به خود راه نمی داد. مقامات افغانستان خوب به یاد دارند که در حدود ده سال قبل بودجه سالانه کشورمان به اندازه یک صدم بودجه حالا نبود اما اکنون بودجه به ملیاردها دلار رسیده و میلیاردها دلاردیگر نیز خارج از بودجه دولت در بازسازی افغانستان مصرف می شود. آیا مقامات عزیز کشورمان کمی تأمل کرده اند که نتیجه صرف این بودجه های باد آورده برای افغانستان که  ده پانزده سال پیش، چنین بودجه های سنگینی حتی در مخیله مقامات افغانستان نمی گنجید، تاچه میزان سرجایش و به دور از غارت و اختلاس صورت گرفته است؟ مقامات افغانستان باید پاسخ بدهند که ۵۸ ملیارد دلار کمک جامعه جهانی در کجا مصرف شده که امروز حتی در شهر کابل پایتخت کشورمان و قلب افغانستان عده ای از شهروندان افغانستان حتی از خدمات اولیه آب و برق محرومند؟

عذر می خواهم این تبصره را بعد از آنی که یکی از دوستان درنظرخصوی اظهار کرده بودند که مقامات افغانستان احساس شعر شمارا برانگیخته است، نوشتم تا بگویم برهمه معلوم است این شعر ازمن نیست و من از آن برای ضرب المثل و یاد آوری ارزش کار و عمل برای مقامات افغانستان نگاشته ام نه هدف دیگر.

برچسبها:فساد اداری در افغانستان، راهکارهای جهت مبارزه بافساد اداری برای مقامات محترم افغانستان ، مردم به عمل مقامات افغانستان نگاه می کنند نه به سخنان شان. عدم برخورد قاطع مقامات دولت افغانستان با مفسدین، نفوذ مفسدین ومجرمین تا قلب دولت افغانستان، آزادی عمل مجرمین و مفسدین در افغانستان صداقت و شایستگی وقاطعیت مقامات افغانستان را به شدت زیر سوال برده است، مقایسه گفتار و کردار مقامات افغانستان،