در آرزوی عدالت

معاون صاحب رياست جمهوري، برادر عاليقدر ما محقق صاحب، سناتور صاحبان، جناب حضرت صاحب، وكلاي عزيز، علماي كرام دين، بزرگان وطن، وطن داران عزيز، خواهران و برادران،!
دوازدهمين سالروز شهادت استاد مزاري را به همه مردم افغانستان تسليت عرض مي كنيم و به همراهش آروز مي كنيم كه بگفته برادر ما كه استاد مزاري را شهيد وحدت ملي گفتند؛ خداوند بر همه ما مهربان و خدمتگار وحدت ملي كشور بسازد و اگر بسيار نيك بخت و نزديك خداوند بوديم ما را هم در راه وحدت ملي كشور شهادت نصيب كند.
قهرمان بزرگ ملي، شهيد مزاري، انساني با هدف بزرگ بودند كه در كشورشان بنام شهيد وحدت ملي از طرف مردم كشور ياد مي شوند.
همچنين بعضي از آرزوهاي اين شهيد بزرگ و شهداي ديگر اين خاك برآورده شده، صلح نسبي در كشور برگشته، عدالت اجتماعي تأمين شده، وحدت ملي الحمدلله نهايت محكم شده، كشور صاحب قانون اساسي و نظام شده، به فضل خداوند متعال صاحب ولسي جرگه هستيم، شوراهاي ولايتي داريم و آهسته آهسته احساس بازسازي كشور را هم مي كنيم.
از يكسال به اين طرف در سفرهايم به ولايات و در ملاقات هايم با مسؤولين و مردم ولايات در دفتر مي بينم كه از جهت سرك، مكتب،‌كلينيك و از جهت زندگي بهتر مي شود. پريروز بزرگان سمنگان آمده بودند؛ با بزرگان سمنگان پارسال و پيش از آن هم ملاقات هايي داشتم؛ اما ملاقات اين بار يك كيفيت ديگري داشت. به اين معني كه آنها از سرك و كلينيك و مكتب صحبت مي كردند، و علاوه بر آن براي بار اول شنيدم كه بزرگان سمنگان از من و بزرگان حكومت تشويق سرمايه گذاري خصوصي را مي كردند اين نمايانگر يك مرحله بهتر زندگي است، الحمدلله كه به اينجا رسيده ايم و آرزو داريم كه به مراتب بهتري از زندگي برسيم، آنطوري كه آرزوي شهداي بزرگوار ماست و آرزوي صدها، هزارها بلكه قريب به دو ميليون شهيد اين خاك است كه در جهاد افغانستان عليه شوروي و در مقاومت افغانستان به ضد اشغال گران و امروز هم عليه دشمنان افغانستان روزمره شهيد، مي شوند.
بهترين بزرگذاشت و بهترين احترام از اين شهدا از طرف ما كه نسل امروز اين كشور هستيم، اين خواهد بود تا به آرماني كه آنها داشتند برسيم. آن آرمان افغانستاني با عزت؛ افغانستاني بدست مردم افغانستان، افغانستاني صاحب عدالت و افغانستاني صاحب قانون و قانون مند است. افغانستاني كه مردمش در هر گوشه اين خاك، حمايه قانون را داشته باشد و در سايه قانون و پيروي از قانون زندگي كند.
افغانستاني كه به طرف فردا اميدوار باشد و تهداب فردا را هر روز بگذارد. افغانستاني كه جوان ولايت نيمروز صاحب تعليم باشد، افغانستاني كه طفل پامير بدخشان درس و مكتب و خدمات صحي داشته باشد، افغانستاني كه دورترين خانه آن، در بلندترين كوه هاي كشور، در بام دنيا در پامير، به اين اميد باشد كه روزي در اين خاك مي تواند كانديد رياست جمهوري شود و اميد بردن هم داشته باشد.
افغانستاني كه دستش براي گرفتن كمك از ديگران دراز نباشد، افغانستاني برعكس دستش براي كمك به ديگران دراز باشد. افغانستاني با وقار و افغانستاني در صلح و امن.
اين آرزو، آرزوي است كه ما سفرش را آغاز كرده ايم، و روز به روز و مرحله به مرحله داريم به آن نزديك تر مي شويم. و رسيدن به اين آرزو ايجاب چند چيز را مي كند. يكي وحدت ملي و اتفاق در كشور، عزم رسيدن به اين مرام، كار كردن براي اين مرام، سه سال پيش آرزو داشتيم كه سرك كابل-باميان را داشته باشيم. سه سال پيش آرزو داشتيم كه سرك تالقان-فيض آباد را داشته باشيم، سه سال پيش آرزو داشتيم كه سرك هاي ديگري در اين خاك داشته باشيم. پارسال ما آغاز كار اين سرك ها را افتتاح كرديم، خدا كند كه جشن تكميل كار را هم به چشم خود ببينيم. تا روزي برسد كه هرگوشه افغانستان به هر گوشه ديگر افغانستان با سرك قير و پخته وصل باشد. تا روزي باشد كه ديگر كسي در اين كشور براي علاج معمولي از ده و ولسوالي خود بيرون نرود. تا روزي باشد كه ديگر فرزندان ما از ارزگان و زابل آرزوي ليليه در كابل را نكند. تا روزي باشد كه بالاخره فرزندان اين خاك از دختر و بچه براي تعليم تحصيلات عالي مجبور به خارج رفتن نشود. تا روزي باشد كه از جيب خود بخوريم و از جيب خود اين خاك را آباد كنيم. اگر ده سال بعد از امروز باشد اگر پانزده سال بعد از امروز اگر بيست سال بعد از امروز بايد براي رسيدن به آن روز عجله داشته باشيم، تا زودتر برسيم و زودتر در صورتي مي رسيم كه جوان هاي امروزي ما در تلاش شان براي كسب علم و تعليم عجله داشته باشند و گام هاي استوار. تا روزي باشد كه از افغانستان در اين جهان به حيث يك كشور مترقي نام گرفته شود؛ نه از كشورهاي فقير جهان؛ نه از بيچاره ترين كشورهاي جهان.
به آن روز تنها از خواري و زحمت امروز مي رسيم.
وطنداران عزيز؛ خواهران و برادران!
افغانستان در حال پيشرفت به آينده است. ولي افغانستان مشكلات هم دارد، مشكلات عمده هنوز با تروريزم و ظلم در افغانستان است.
اقداماتي را انجام داده ايم. در پيشبرد رابطه با همسايه ما به خصوص كشور ا برادر ما پاكستان، ترتيبات جرگه هاي بين دو كشور را گرفته ايم. هيئتي از افغانستان به رياست پير صاحب گيلاني به پاكستان تشريف بردند، قرار است كه هيئت آن ها نيز به افغانستان بيايند. اميدوار هستيم ترتيب اين جرگه زودتر برگزار شود. تا ما با پاكستان ‌با هم عليه تروريزم مجادله كنيم كه هم به افغانستان و هم به پاكستان امن بياوريم.
رابطه ما با همسايه هاي ديگر الحمدلله نيك است، با تركمنستان رابطه بسيار نيك داريم. با ايران رابطه بسيار نيك و وسيع داريم. با هند، با چين و با تاجكستان و با ديگر همسايه هاي ما.
كشورهاي ديگر به افغانستان بحمدلله توجه بسيار جدي دارند. آمريكا تازه به افغانستان 11.8 ميليون دالر كمك اعلام كرده، اميدوار هستيم اين كمك در خاك ما به درستي مصرف شود، اميد كه از اين، چيزي را بدست بياريم كه آرزوي ماست. اميدوار هستيم كه با صداقت پول هاي را كه به كشورمان مي آوريم مصرف كنيم. اميدوار هستيم كه امانت دار باشيم و امانت كار باشيم. تا كشور خود را به فردايي كه آروزي شهداي ما بود برسانيم. تاهم با خود در كشور، در امن و آرامش و قانونيت زندگي كنيم و هم با همسايه خود در رفاه زندگي كنيم. هم به حيث كشور طوري ‌باشيم كه پاسپورت اين خاك در سرحدات جهان با عزت و حرمت گرفته شود. به آرزوي آن روزي باعزت، با افتخار و آرامش، مي كوشيم و مي كوشيم تا برسيم به آن روز و بازهم تكرار مي كنم تنها و تنها از طريق كوشش جوانان امروزي خود مي رسيم كه در اين محفل تعداد زيادي از آنان حضور دراند. و باز امسال مثل سال گذشته صدا مي كنم براي جوانان افغانستان كه شب و روز زحمت بشكند، خواري كنند، درس بخوانند و خود را برسانند و ما موسفيدان اين كشور، به بازوي آن ها فرداي آرامي در اين خاك داشته باشيم و آارامش خاطر داشته باشيم.

منبع: هفته نامه مشارکت ملی