این شعر گونه ساده  به مردم شریف و صلح دوست امامحروم مالستان غزنی تقدیم می شود: 　

خبر آمد که مالستان غریبه

زسهم باز سازی بی نصیبه

 


خـداوندا نظرکن برغریبـــان

به حال زارمردم، درمالستان

 


نمی دانم که نامردان بی رحم

چرامارا ندادند یک جوی سهم


 

الهی آب و نانــش زهــرگردد

حقوق مابه کامــش تلـخ گردد


 

خــــدایا ســرنگیــرد کارظالم

بســــوزد خــانه و دربارظالم

 


بمیرد هرکه فاسد رشوه خواراست

زدستش مردم بیچاره خواراست

 

 

شاعر نیستم و چندان طبع شعری ندارم اما گاهی آدم مجبور می شود که شاعر بشود! وقتی گزارشی خیلی تلخی از مالستان را از زبان یک شاهد عینی تازه از مالستان آمده، شنیدم هرچه دردلم آمد نوشتم.  من تا جایی که از نظر وقت وطبع شعری در توانم بود جملاتی را برای مالستان ولسوالی فراموش شده افغانستان سرهم کردم.

اینک صمیمانه از خوانندگان مالستانی ما که این پست را می خوانند تقاضا دارم اگر در مورد مالستان فراموش شده اثری دارند حتما برایم ارسال نمایند تقاضای دوم اینکه بدون نظر ازاین پست مالستان نگذرند حد اقل یک نظر کوتاه نه به خاطر من به خاطر مالستان بنویسند تا جایی برای مفاهمه و تعامل فکری جهت سنجش راهکارهای برای محرومیت زدایی از مالستان بشود. راجع به دیگر ولسوالیهای محروم غیر از مالستان نیز اگر کسی مطلبی دارد ارسال نماید تا نشر گردد.  ازدوستان فیس بوکی ام نیزتقاضادارم لطف نموده لینک این مطلب مربوط به مالستان را درصفحات گوناگون نشر نمایند.

 راستی که مالستان، غریبه. باورندارید از نزدیک سری به مالستان بزنید مالستان امنترین ولسوالی غزنی و مردم مالستان افتخار متمدنترین وصلح دوست ترین مردم افغانستان رادارد که درعین داشتن جمعیت حدود صدو هشتاد هزارنفری در ۳۰ سال گذشته از آغار دوران انقلاب و هرج و مرج تا امروز حتی بینی یک بزغاله در اثر جنگ داخلی و حزبی توسط مالستانیها در آن دیار آرام نهاد خون نشده است اما متأسفانه این ننگ محرومیت و انزوای مطلق را نیز بردامن دارد که به قول بعض وبلاگ نویسان معروف افغانستان، در آن سنگ روی سنگ گذاشته نشده و یا به اصطلاح روزنامه هشت صبح "ولسوالی از دید افتاده است" چنان افتاده وفراموش شده که این عضو بزرگ پیکره باستانی غزنی، حتی درچشم یک والی و دیگر مقامهای ولایتی و تیم باز سازی ولایتی خود غزنی نیز نمی آید گوئی ولایت غزنی اصلا ولسوالی بنام مالستان ندارد که درطول دوران طلایی باز سازی ده سال گذشته حتی نامی از مالستان برده نشده چه رسد به باز سازی  که برای این ولسوالی امن و آماده مالستان شده باشد!!

 

یاد آوری: از نظر بعض دوستان عزیز در بخش نظرات اینگونه برداشت می شود که گویا وبلاگ در آرزوی عدالت توسط چند نفر اداره می شود. باید یاد آوری شود که متأسفانه عبدالله بیدار در این وبلاگ تنهای تنهاست و حتی یک نفر دیگر مقاله ارسال نکرده است. تمام خط خطیها و کپی پستهای این وبلاگ توسط این حقیر صورت گرفته اما با تمام وجود و با گرمی وگرامی داشت از آثار دوستان استقبال می شود.

کاش و ای کاش مامردم بتوانیم با هماهنگی و هدفمند و همپذیری فعالیت نماییم!

مطلب خواندنی در باره مالستان را که هر مالستانی حتما باید بخوانید در اینجا بخوانید