در آرزوی عدالت

اصل ماجرا از آتش سوزی قرآن در پایگاه نظامیان امریکایی در بهرام شروع شد که رئیس جمهور امریکا آن را غیر عمدی خوانده رسما از دولت و مردم افغانستان معذرت خواهی کرد به دنبال آن تظاهراتهای خونین با روز دهها کشته وزخمی در شهرهای مختلف افغانستان به راه افتاد که به گفته ای بعض تحلیلگران سیاسی دست توطئه گران و فرصت طلبانی که برای به آشوب کشاندن افغانستان کمین کرده بودند و دنبال فرصت خوبی بودند نیز در این کشتارها دخیل بوده و پلیس افغانستان " از وجود افراد مسلح در میان معترضان خبر داده و گفته است که پلیس "ده نفر را که مسلح به سلاح کمری ساخت پاکستان بوده اند" از میان تظاهر کنندگان، دستگیر کرده است."

تظاهراتهای این روزها در افغانستان به حدی شدید و خونین بود که تنها در یک تظاهرات در ولایت قندوز هفت نظامی امریکایی و 15 پولیس افغانستان مجروح شدند!

کشته شدن دو مشاور امریکایی وزارت داخله افغانستان در اطاق کارشان که فضای امن وغیر نظامی بود بزرگترین عامل دیگر در ایجاد تنش بین امریکا و افغانستان است که سایه ای سنگین بی اعتمادی و نگرانی امنیتی را بر روابط دو کشور تاریکتر از آنچه پیش بینی می شد نمود و به دنبال آن نا تو  تمامی مشاوران و کارمندان خودرا از وزارتهای افغانستان فراخواند وحتی دو کشور فرانسه و آلمان برای خروج کارمندانش از افغانستان اقدام کردند.

بی بی سی دریک گزارش خبر داد که پلیس افغان در حمله به مشاوران امریکایی دست داشته است:"

یک مقام وزارت داخله کشور افغانستان گفته که افسر عامل حمله به دو مشاور ارتش آمریکا در این وزارت تحت پیگرد قرار گرفته است.

این مقام اداره مبارزه با تروریسم گفته که عبدالصبور، ۲۵ ساله، "مظنون اصلی" در حمله روز شنبه، ۶ حوت/اسفند فرار کرده است.

او افزود که خانه عبدالصبور در ولایت پروان در شمال کابل یک شب پس از این حادثه مورد حمله شبانه قرار گرفته و خویشاوندان او هم در کابل بازداشت شده اند....

مقامات گفته اند که عبدالصبور در چند وزارتخانه افغانستان و از جمله وزارت داخله کار کرده است.

او در وزارت داخله مسئول تنظیم امور امنیتی بوده و به کانالهای مخابراتی مورد استفاده وزارتخانه ها دسترسی داشته است.

یک مقام ارشد وزارت داخله گفته: "این حقیقت که او ناپدید شده و ما می گوییم که او فرار کرده، بیانگر آن است که عبدالصبور مظنون اصلی این قضیه است."

او افزود: "خانه او مورد حمله قرار گرفته بود و شب گذشته مورد بازرسی قرار گرفته، اما او آن جا نبود. خویشاوندان او در کابل بازداشته اند."

یک ژنرال افغان به بی بی سی گفته: "ویروس نفوذ (گروههای شورشی) مانند سرطان گسترش یافته و این نیاز به عمل(قطع و ریشه کن کردن) دارد. معالجه(مصالحه) آن کمکی نکرده است."

پیش از این هم در مواردی سربازان ارتش و پلیس افغانستان به روی همکاران خارجی خود شلیک کرده و باعث مرگ شماری از سربازان خارجی شده اند.

اما این نخستین بار است که دو افسر ارشد ارتش آمریکا در مقر وزارتخانه ای که تدابیر امنیتی در آن شدید است، کشته می شوند."

رئیس جمهور امریکا از بابت بی حرمتی نظامیان امریکایی به قرآن شریف رسما معذرت خواسته بود اما پس از کشته شدن دو مشاور امریکایی در همان روزهای اول آشوبها، فرصت خوبی برای رقبای سیاسی اوباما به دست آمد و آنان عذرخواهی رئیس جمهور امریکا را بی مورد دانستند از نظر آنان بی حرمتی به قرآن عظیم الشأن غیر عمدی و در اثر نا آشنایی نظامیان امریکایی با متون مذهبی مسلمانان بوده است اما کشتن مشاوران غیر نظامی امریکائیها در وزارت داخله افغانستان عمدی و حتی بنا به برخی راپورها توسط یک مأمور استخباراتی وزارت داخله افغانستان بوده است که به هیج عنوان قابل توجیه و پذیرش نیست.

به گزارش صدای امریکا" رقبای جمهوری خواه بارک اوباما، رئیس جمهور ایالات متحده امریکا، عذرخواهی وی از دولت و مردم افغانستان بدلیل بی حرمتی به نسخه های قرآن در پایگاه نظامی بگرام را انتقاد نموده اند.
ریک سنتورم و نیوت گنگرچ، دو داوطلب برای نامزدی حزب جمهوری خواهان در انتخابات ریاست جمهوری امسال، گفته اند رویداد بی حرمتی به قرآن در پایگاه بگرام "غیرعمدی" بود، اما کشتن نظامیان امریکایی در کابل و ننگرهار اعمال "عمدی بودند" که رئیس جمهور کرزی باید بدلیل آن از امریکا معذرت بخواهد.
یک روز پس از آغاز مظاهرات در افغانستان، رئیس جمهور ایالات متحده از مردم و دولت افغانستان پوزش خواست. مقامات امریکایی همچنان به دولت افغانستان تعهد همکاری در تحقیق نمودن این رویداد را داده اند.
جان الن، فرمانده عمومی نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان، دستور داده است تا دو هفته آینده به تمام نظامیان خارجی مستقر در افغانستان باید در مورد حساسیتهای فرهنگی و دینی افغانها، آموزش داده شود."

 دراین گیرو دارها کشته شدن دو نظامی آیساف، توسط یک فرد در لباس پلیس افغانستان در شرق کشور، سند دیگری بر وضعیت آشفته ای امنیتی نیروهای آیساف و امریکائیها در افغانستان و نفوذ گروههای تروریستی در بدنه ای اردوی ملی و استخبارات افغانستان است که ذهن تحلیلگران سیاسی را در مورد پیچیده بودن ماجرای کشته شدن دو مشاور امریکایی به سمت و سویی بد گمانی نسبت به روابط دولت افغانستان و امریکا جهت می دهد. زیرا در گذشته نیز بارها مربیان و سربازان نظامی امریکایی و ناتو توسط همکاران افغانستانی خود و نیروهای امنیتی افغانستان هدف گرفته شده است .

راین کراکر سفیر امریکا در افغانستان به دنبال این جریانات اظهار داشت:" در حالیکه تقاضاها جهت خروج قبل از وقت نیروهای امریکایی از افغانستان به دلیل افزایش خشونت در مقابل امریکایی ها مطرح شده است، ایالات متحده باید در مقابل چنین تقاضا ها ایستاده گی کند...تنش ها در اینجا در حال افزایش اند، به نظر من ما باید بگذاریم حالات بهتر شده و فضا عادی گردد، بعد از آن به کار خویش ادامه دهیم...

 حال وقت آن نیست که تصمیم بگیریم که دیگر کار ما در اینجا تمام شده است، ما باید تلاش های خود را دو چند سازیم. ما باید حالت را به میان آوریم که القاعده دیگر بر نگردد.

کراکر گفت، اگر ما تصمیم بگیریم که دیگر خسته شده ایم، القاعده و طالبان خسته نشده اند."

بهرحال تاهنوز رئیس جمهور کرزی و رئیس جمهور اوباما مردم را به آرامش فرا خوانده اند و با احتیاط و تعارفات سیاسی با این قضایا برخورد نموده اند و راهکارهایی جدی  را برای جلوگیری از تشدید تنشها در پیش نگرفته اند اما فضای موجود در افغانستان و واقعیتهای بیرونی روابط امریکا و افغانستان را به سوی دیگری هدایت می نماید پس بهتر است مقامات افغانستان پیش از آنکه کنترول و مدیریت بحران از دست شان خارج شود راهکار اساسی و مبتنی برواقعیتهای موجود و مبارزه ای جدی با فرهنگ خشونت و ترور بسنجند. مسامحه و مصالحه با ترور و تروریست مقوله ای متناقض و غیر عقلانی است که پایانی جز بحرانی تر شدن اوضاع و قربانی شدن مردم افغانستان به پای منافع کشورهای دیگر و توطئه استخباراتی خارجی نتیجه ای دیگری ندارد.

به نظر می رسد اگر رئیس جمهور عملا به گروههای مسلح مخالف دولت امتیاز بدهد و سپر بلای آنان شده از حملات غافلگیرانه نیروهای ناتو برآنان به شدت جلوگیری نماید اما در روزهای بحران دعوت به آرامش نماید این دعوت به آرامش به شوخی و مزاح بیشتر شباهت خواهد داشت تا به دعوت واقعی به آرامش و عدم استفاده از خشونت.

بهترین رویکرد همان رویکرد صادقانه و شفافیت در برنامه های دولت و راستی با مردم افغانستان است. دولت افغانستان باید از تصمیمات بزرگ کشور و نحوه ای سازش با تروریستان و شورشگران و گروههای دیگر و کشورهای خارجی، مردم افغانستان را مطلع نماید و با ملاحظه ای امنیت واقعی افغانستان، مصالح و وحدت ملی و واقعیتهای موجود در افغانستان با طرفهایی که به معنی واقعی کلمه خواهان صلح و امنیت هست مصالحه نماید اما با کسانی که به قصد تصرف دولت وتسلط بی چون و چرا بر افغانستان اعلان آمادگی برای سازش می کنند حاضر به سازش نشود زیرا  این صلح نیست بلکه یک معامله خطرناک و بحران آفرین است که جدا امنیت و منافع ملی افغانستان را تهدید می کند و یکبار دیگر افغانستان صحنه ای تاخت و تاز گروههای وابسته به سازمانهای استخباراتی کشورهای بیگانه قرار می گیرد.